Drukarka kart plastikowych pozwala samodzielnie przygotowywać identyfikatory pracownicze, legitymacje, karty członkowskie, karty lojalnościowe, przepustki, karty dostępu oraz inne spersonalizowane dokumenty w formacie plastikowej karty. Urządzenie może nanosić fotografie, tekst, logo, numery, kody kreskowe i kody QR, a odpowiednio wyposażone modele mogą również kodować pasek magnetyczny albo elektroniczny układ karty.

Przed zakupem trzeba określić nie tylko przewidywaną liczbę wydruków. Znaczenie mają również wymagana jakość obrazu, zadruk jednej lub dwóch stron, rodzaj używanych kart, trwałość oznaczenia, sposób podłączenia do sieci, możliwość kodowania oraz koszt materiałów eksploatacyjnych. Innego rozwiązania potrzebuje niewielka firma drukująca kilkadziesiąt identyfikatorów rocznie, a innego uczelnia, klub, hotel lub zakład produkcyjny wydający karty każdego dnia.

Spis treści

• Jak działa drukarka kart plastikowych?
• Do czego służą drukarki kart?
• Druk bezpośredni DTC czy retransfer?
• Drukarka jednostronna czy dwustronna?
• Druk kolorowy czy monochromatyczny?
• Jakie karty można zadrukowywać?
• Format i grubość kart
• Od czego zależy jakość wydruku?
• Taśmy barwiące i oznaczenia YMCKO
• Pasek magnetyczny, chip i karty zbliżeniowe
• Laminowanie i zabezpieczanie kart
• Jak wybrać drukarkę kart?
• Przykładowe modele
• Najczęstsze problemy z drukiem kart
• Najczęściej zadawane pytania

Jak działa drukarka kart plastikowych?

Drukarka kart pobiera pojedynczą kartę z podajnika, przesuwa ją przez mechanizm drukujący i nanosi na jej powierzchnię zaprojektowany obraz. Zależnie od technologii obraz trafia bezpośrednio na kartę albo najpierw na przezroczystą folię pośrednią. W modelach dwustronnych karta jest następnie automatycznie odwracana i zadrukowywana z drugiej strony.

Kolorowy obraz powstaje zazwyczaj etapami. Karta przechodzi kolejno pod panelami taśmy odpowiedzialnymi za poszczególne składowe kolorystyczne oraz za czarny nadruk. Ostatnia warstwa ochronna może zabezpieczać powierzchnię przed zwykłym ścieraniem i zabrudzeniem.

Typowy proces przygotowania karty obejmuje:

1. Przygotowanie projektu – rozmieszczenie fotografii, logo, danych osobowych, numeru, kodu kreskowego lub kodu QR.
2. Pobranie danych – ręcznie albo z pliku, arkusza, bazy danych lub firmowego systemu.
3. Wydruk graficzny – kolorowy lub monochromatyczny zadruk jednej bądź dwóch stron.
4. Kodowanie – opcjonalny zapis danych na pasku magnetycznym, karcie stykowej lub bezstykowej.
5. Zabezpieczenie – nałożenie warstwy ochronnej, laminatu albo elementu wizualnego utrudniającego podrobienie.

Nie każda drukarka wykonuje wszystkie te operacje. Zadruk dwustronny, kodery i laminator mogą być wyposażeniem fabrycznym, opcją instalowaną później albo funkcją niedostępną w danym modelu. Dlatego należy porównywać pełne numery katalogowe, a nie wyłącznie nazwę rodziny urządzeń.

Do czego służą drukarki kart?

Drukarki kart są wykorzystywane wszędzie tam, gdzie potrzebne jest szybkie wydawanie trwałych, estetycznych i spersonalizowanych kart. Własne urządzenie pozwala drukować je na bieżąco, bez wysyłania danych osobowych i projektów do zewnętrznego wykonawcy.

Najczęstsze zastosowania obejmują:

• identyfikatory pracownicze,
• przepustki dla gości i podwykonawców,
• legitymacje szkolne, studenckie i członkowskie,
• karty kontroli dostępu,
• karty hotelowe i parkingowe,
• karty lojalnościowe i rabatowe,
• karnety klubowe, sportowe i rekreacyjne,
• identyfikatory uczestników wydarzeń,
• karty pacjenta, klienta lub użytkownika systemu,
• karty wyposażenia, maszyn i środków trwałych,
• certyfikaty i uprawnienia w formacie karty,
• etykiety cenowe i informacyjne wykonywane na kartach plastikowych.

Identyfikatory pracownicze

Identyfikator może zawierać zdjęcie, imię i nazwisko, stanowisko, numer pracownika, logo firmy, datę ważności oraz kod. Jeżeli karta ma również otwierać drzwi lub rejestrować czas pracy, konieczne jest zastosowanie odpowiedniego nośnika elektronicznego oraz zgodnego kodera.

Karty członkowskie i lojalnościowe

Karta może identyfikować klienta poprzez nadrukowany numer, kod kreskowy, kod QR, pasek magnetyczny albo układ bezstykowy. Sam wygląd karty nie przesądza o jej funkcji — działanie programu lojalnościowego zależy od systemu informatycznego, który przypisuje kartę do konkretnego użytkownika.

Przepustki i karty gości

Przy kartach używanych tymczasowo ważna jest szybkość przygotowania oraz możliwość łatwej zmiany danych. W niektórych zastosowaniach korzystne mogą być karty wielokrotnego zapisu, ale wymagają one drukarki i materiału obsługujących technologię kasowania i ponownego nanoszenia obrazu.

Druk bezpośredni DTC czy retransfer?

Druk bezpośrednio na karcie – DTC

W technologii Direct-to-Card głowica drukująca nanosi obraz bezpośrednio na powierzchnię karty przez taśmę barwiącą. Jest to najczęściej stosowane rozwiązanie przy standardowych identyfikatorach, kartach członkowskich, kartach lojalnościowych i przepustkach.

Najważniejsze zalety technologii DTC:

• niższy koszt zakupu urządzenia niż w przypadku większości modeli retransferowych,
• prostsza konstrukcja i obsługa,
• dobra jakość przy standardowych kartach PVC,
• szybkie przygotowywanie kart kolorowych i monochromatycznych,
• szeroki wybór urządzeń jedno- i dwustronnych,
• duża dostępność taśm oraz materiałów eksploatacyjnych.

W druku bezpośrednim obraz zwykle nie dochodzi idealnie do wszystkich krawędzi karty. Pozostaje bardzo wąski niezadrukowany margines. Przy prawidłowym projekcie jest on niewielki, ale może być widoczny szczególnie wtedy, gdy tło projektu ma intensywny kolor.

Technologia DTC wymaga również stosowania kart o odpowiednio równej i czystej powierzchni. Zabrudzenia, nierówności lub znajdujący się tuż pod powierzchnią element elektroniczny mogą wpłynąć na jakość obrazu, a w skrajnym przypadku zwiększyć ryzyko uszkodzenia głowicy.

Druk retransferowy

W technologii retransferowej obraz nie jest nanoszony bezpośrednio na kartę. Drukarka najpierw przygotowuje go na przezroczystej folii, a następnie przy użyciu temperatury i nacisku przenosi folię na powierzchnię karty.

Ponieważ obraz jest drukowany na spodniej stronie folii, warstwa z nadrukiem zostaje dodatkowo zabezpieczona przez sam materiał retransferowy. Folia może pokrywać całą powierzchnię karty, również jej krawędzie.

Najważniejsze zalety retransferu:

• zadruk całej powierzchni karty bez charakterystycznego białego marginesu,
• bardzo dobra jakość fotografii, gradientów i drobnych elementów,
• mniejszy bezpośredni kontakt głowicy z powierzchnią karty,
• lepsze przyleganie obrazu do kart o mniej idealnej powierzchni,
• możliwość pracy z szerszą gamą materiałów — zależnie od modelu i zaleceń producenta,
• większe możliwości przy kartach wyposażonych w elementy elektroniczne.

Retransfer wymaga dwóch materiałów: taśmy drukującej oraz folii retransferowej. Z tego powodu koszt pojedynczej karty jest zazwyczaj wyższy, a sam proces może być wolniejszy niż w porównywalnym urządzeniu DTC.

Cecha	DTC – druk bezpośredni	Retransfer
Sposób nanoszenia obrazu	Bezpośrednio na kartę	Najpierw na folię, następnie na kartę
Zadruk do krawędzi	Zwykle pozostaje bardzo wąski margines	Możliwy zadruk całej powierzchni
Koszt urządzenia	Zazwyczaj niższy	Zazwyczaj wyższy
Materiały eksploatacyjne	Taśma drukująca	Taśma drukująca i folia retransferowa
Typowe zastosowanie	Identyfikatory, karty członkowskie, lojalnościowe i dostępowe	Karty wysokiej jakości, zabezpieczone i elektroniczne

Drukarka jednostronna czy dwustronna?

Drukarka jednostronna

Drukarka jednostronna automatycznie zadrukowuje jedną powierzchnię karty. Jeżeli sporadycznie potrzebny jest nadruk na odwrocie, kartę można w wielu przypadkach ręcznie obrócić i ponownie włożyć do podajnika. Nie jest to jednak wygodne przy większej liczbie kart, a nieprawidłowe ułożenie może prowadzić do błędnego kierunku lub przesunięcia wydruku.

Model jednostronny jest odpowiedni, gdy:

• wszystkie ważne informacje mieszczą się na jednej stronie,
• tył pozostaje pusty lub jest wcześniej nadrukowany,
• karty są przygotowywane w niewielkich partiach,
• najważniejszym kryterium jest ograniczenie kosztu zakupu.

Drukarka dwustronna

Drukarka dwustronna ma mechanizm automatycznego obracania karty. Może więc w jednym procesie wykonać projekt z przodu i z tyłu, bez ręcznego przekładania nośnika.

Druk dwustronny jest przydatny, gdy na odwrocie mają znaleźć się:

• regulamin lub instrukcja użycia,
• dane kontaktowe firmy,
• kod kreskowy lub kod QR,
• informacja o znalezieniu i zwrocie karty,
• podpis posiadacza,
• miejsce na wpisy lub oznaczenia,
• dodatkowe informacje o uprawnieniach,
• warunki uczestnictwa w programie lojalnościowym.

Przed zakupem należy sprawdzić, czy moduł dwustronny jest fabrycznie zainstalowany, możliwy do późniejszego dodania czy niedostępny. Ta sama rodzina drukarek może być sprzedawana w kilku różnych wariantach.

Druk kolorowy czy monochromatyczny?

Druk kolorowy

Druk kolorowy jest stosowany do kart zawierających fotografie, logo, ilustracje, wielobarwne tła i elementy identyfikacji wizualnej. Najczęściej wykorzystuje taśmy składające się z kolejnych paneli kolorystycznych, czarnego panelu oraz przezroczystej warstwy ochronnej.

Jedna pełna sekwencja paneli służy zazwyczaj do przygotowania jednej strony kolorowej karty. Z tego powodu liczba kart możliwych do wydrukowania z jednej taśmy jest określona przez producenta materiału.

Druk monochromatyczny

Druk monochromatyczny nanosi jeden kolor. Najczęściej jest to czarny, ale dostępność innych barw zależy od modelu drukarki i oferty kompatybilnych materiałów.

Taśma monochromatyczna jest właściwym wyborem przy:

• numerach identyfikacyjnych,
• kodach kreskowych,
• prostym tekście i znakach,
• personalizacji kart z wcześniej przygotowanym kolorowym nadrukiem,
• kartach technicznych, magazynowych i członkowskich,
• wydrukach, przy których nie jest potrzebna fotografia w pełnym kolorze.

Taśma monochromatyczna może umożliwiać przygotowanie znacznie większej liczby kart niż kolorowa, dzięki czemu koszt jednego nadruku jest zwykle niższy. Warunkiem jest poprawne dopasowanie rodzaju taśmy do konkretnej drukarki.

Jakie karty można zadrukowywać?

Najczęściej wykorzystywanym nośnikiem jest biała karta PVC o wymiarach zbliżonych do standardowej karty płatniczej. Nie oznacza to jednak, że każda drukarka obsługuje każdy rodzaj tworzywa i każdą kartę elektroniczną.

Karty PVC

PVC jest powszechnie stosowanym materiałem do identyfikatorów, kart członkowskich, lojalnościowych i dostępowych. Gładka powierzchnia dobrej jakości karty ułatwia uzyskanie równomiernego obrazu w drukarkach DTC.

Karty kompozytowe

Karty kompozytowe łączą różne materiały, aby zwiększyć odporność na temperaturę lub obciążenia występujące podczas dalszej obróbki. Mogą być stosowane między innymi przy retransferze i laminowaniu, ale zgodność należy potwierdzić w dokumentacji drukarki.

Karty PET, PET-G, ABS i poliwęglanowe

Alternatywne tworzywa mogą zapewniać inne właściwości mechaniczne, termiczne lub środowiskowe. Nie wolno jednak zakładać, że karta o prawidłowym formacie będzie automatycznie bezpieczna dla dowolnej drukarki.

Przed użyciem niestandardowego materiału należy sprawdzić:

• technologię druku obsługiwaną przez urządzenie,
• zalecenia producenta drukarki,
• dopuszczalną temperaturę procesu,
• grubość i płaskość karty,
• zgodność z taśmą i folią,
• obecność anteny, chipa, paska lub innych nierówności,
• wymagania dotyczące laminacji i kodowania.

Karty z paskiem magnetycznym

Pasek magnetyczny znajduje się przy jednej z krawędzi karty. Może zostać zakodowany w drukarce wyposażonej w odpowiedni moduł, ale jego obecność wpływa również na projekt graficzny. Nie należy umieszczać ważnych elementów projektu w miejscu, w którym nadruk może zostać ograniczony przez pasek.

Karty stykowe i bezstykowe

Karta elektroniczna może zawierać widoczny moduł stykowy albo ukryty chip i antenę. Powierzchnia nad elementami elektronicznymi nie zawsze jest idealnie równa, dlatego przy wymagającym projekcie warto rozważyć retransfer lub przetestować konkretny typ karty.

Sam nadruk grafiki nie zapisuje danych w chipie. Do personalizacji elektronicznej potrzebny jest odpowiedni koder, właściwe oprogramowanie i znajomość standardu używanego przez system kontroli dostępu lub inną aplikację.

Format i grubość kart

Najczęściej stosowanym formatem jest karta zgodna ze standardem ID-1, o wymiarach około 85,60 × 53,98 mm. Jest to rozmiar zbliżony do kart płatniczych, identyfikatorów i kart dostępu. Sam zgodny wymiar zewnętrzny nie oznacza jednak, że każda karta może zostać bezpiecznie użyta w dowolnej drukarce.

Należy sprawdzić również:

• grubość karty,
• rodzaj tworzywa,
• płaskość i sztywność nośnika,
• jakość powierzchni przeznaczonej do zadruku,
• obecność paska magnetycznego, chipa lub anteny,
• dopuszczalną temperaturę procesu,
• zgodność z podajnikiem i mechanizmem transportowym drukarki.

Standardowa grubość karty

Wiele identyfikatorów i kart plastikowych ma grubość około 0,76 mm, czyli 30 mil. Jest to wartość typowa dla kart płatniczych i wielu kart dostępu. Drukarki mogą jednak obsługiwać szerszy zakres grubości — dokładne wartości zależą od konkretnego modelu oraz konfiguracji podajnika.

Cieńsze karty mogą być stosowane jako karty informacyjne, lojalnościowe lub cenowe. Grubsze nośniki bywają używane w specjalistycznych zastosowaniach. Przed zakupem większej partii kart należy potwierdzić minimalną i maksymalną grubość obsługiwaną przez urządzenie.

Dlaczego płaskość karty jest ważna?

Wygięta, pofalowana albo nierówna karta może zostać nieprawidłowo pobrana, zakleszczyć się w mechanizmie lub spowodować nierównomierny kontakt z głowicą. Szczególnie w technologii druku bezpośredniego powierzchnia powinna być gładka i wolna od zabrudzeń.

Karty należy przechowywać:

• w suchym i czystym miejscu,
• w oryginalnym opakowaniu,
• z dala od wysokiej temperatury i bezpośredniego światła słonecznego,
• bez silnego nacisku powodującego odkształcenie,
• w warunkach ograniczających osiadanie kurzu.

Karty z otworem lub nacięciem

Jeżeli karta ma być noszona na smyczy lub klipsie, otwór najlepiej wykonać po zakończeniu druku i kodowania. Wcześniej wykonane nacięcie może zakłócić transport karty, zahaczyć o element mechanizmu albo zmniejszyć sztywność nośnika.

Przy kartach elektronicznych trzeba również znać położenie anteny i układu. Wykonanie otworu w niewłaściwym miejscu może trwale uszkodzić kartę zbliżeniową.

Od czego zależy jakość wydruku karty?

Jakość obrazu nie zależy wyłącznie od rozdzielczości drukarki. Duże znaczenie mają projekt, jakość zdjęć, czystość kart, prawidłowo dobrana taśma, ustawienia sterownika oraz stan głowicy i mechanizmu transportowego.

Rozdzielczość drukarki

Wiele popularnych drukarek kart pracuje z rozdzielczością około 300 dpi. Jest ona odpowiednia do typowych identyfikatorów, fotografii, tekstu, logo, kodów kreskowych i elementów graficznych.

Wyższa rozdzielczość może być przydatna przy:

• bardzo drobnym tekście,
• precyzyjnych elementach zabezpieczających,
• małych kodach 2D,
• mikrotekście,
• projektach wymagających szczegółowych linii i przejść tonalnych.

Nie należy jednak oczekiwać, że drukarka kart odwzoruje fotografię identycznie jak profesjonalna drukarka fotograficzna. Technologia, ograniczona powierzchnia karty i charakter paneli barwiących wpływają na sposób reprodukcji kolorów.

Jakość zdjęć

Fotografia powinna być odpowiednio skadrowana, oświetlona i zapisana w wystarczającej rozdzielczości. Powiększenie małego zdjęcia pobranego z komunikatora lub strony internetowej może prowadzić do widocznej pikselizacji.

Przy zdjęciach identyfikacyjnych warto zadbać o:

• jednolite tło,
• równomierne oświetlenie twarzy,
• prawidłową ostrość,
• brak mocnej kompresji obrazu,
• spójne kadrowanie wszystkich pracowników,
• odpowiednią proporcję fotografii w projekcie.

Kolory na ekranie i na karcie

Kolor wyświetlany na monitorze może różnić się od wydruku. Ekran emituje światło, natomiast karta odbija światło otoczenia. Dodatkowo znaczenie mają ustawienia monitora, profil kolorystyczny, oprogramowanie, sterownik oraz materiał użytej karty.

Przed drukiem większej partii zaleca się wykonanie próbnej karty i ocenę:

• kolorystyki logo,
• odcienia skóry na fotografiach,
• czytelności drobnego tekstu,
• położenia elementów względem krawędzi,
• kontrastu kodów kreskowych i QR,
• zgodności przodu i tyłu karty.

Projekt do krawędzi

W drukarkach DTC elementy tła powinny zostać zaprojektowane z uwzględnieniem niewielkiego marginesu technologicznego. Ważne napisy, logo i fotografie nie powinny znajdować się bezpośrednio przy brzegu.

W technologii retransferowej możliwe jest pokrycie całej powierzchni, ale również tutaj należy zachować bezpieczny obszar dla ważnych danych. Niewielkie różnice położenia karty w mechanizmie są naturalne dla procesu seryjnego.

Kody kreskowe i kody QR

Kod musi mieć odpowiedni rozmiar, kontrast i pustą przestrzeń wokół symbolu. Nie należy dowolnie rozciągać grafiki kodu ani zmieniać proporcji jego elementów.

Przed rozpoczęciem produkcji kart warto sprawdzić kod za pomocą czytnika używanego w docelowym systemie. Szczególnie ważne jest to przy:

• małych kodach na identyfikatorach,
• długich wartościach zapisanych w kodzie 1D,
• kodach drukowanych na ciemnym tle,
• kodach pokrywanych laminatem lub folią zabezpieczającą,
• kodach QR zawierających rozbudowane dane.

Taśmy barwiące i oznaczenia YMCKO

Drukarki kart wykorzystują taśmy przeznaczone do konkretnego modelu lub rodziny urządzeń. Materiału nie należy dobierać wyłącznie na podstawie szerokości rolki. Znaczenie mają konstrukcja kasety, liczba paneli, sposób identyfikacji taśmy oraz oprogramowanie drukarki.

Co oznacza YMCKO?

Popularna kolorowa taśma YMCKO składa się z pięciu kolejnych paneli:

• Y – Yellow, czyli żółty,
• M – Magenta,
• C – Cyan, czyli cyjan,
• K – Black, czyli panel czarny,
• O – Overlay, czyli przezroczysta warstwa ochronna.

Kolorowy obraz powstaje przez nakładanie paneli Y, M i C. Panel K pozwala uzyskać wyraźny czarny tekst i kody, a warstwa O pokrywa zadrukowaną powierzchnię cienkim zabezpieczeniem.

Dlaczego czarny panel K jest ważny?

Czerń utworzona z połączenia paneli kolorowych może wyglądać inaczej niż nadruk wykonany dedykowanym panelem K. Panel czarny jest szczególnie ważny przy:

• kodach kreskowych,
• kodach QR,
• drobnych napisach,
• numerach seryjnych,
• tekstach wymagających wysokiego kontrastu.

Taśma YMCKOK

Taśma YMCKOK jest stosowana do dwustronnej personalizacji, gdy jedna strona ma być kolorowa, a druga drukowana czarnym panelem. Typowa sekwencja obejmuje panele kolorowe, czarny i ochronny dla pierwszej strony oraz dodatkowy czarny panel dla drugiej.

Taki materiał może być bardziej ekonomiczny niż wykonywanie pełnego kolorowego zadruku po obu stronach, jeżeli odwrotna strona zawiera wyłącznie tekst, regulamin, numer lub kod.

Taśmy półpanelowe

Taśma półpanelowa wykorzystuje mniejsze panele kolorowe i pełny panel czarny. Może być przydatna, gdy kolor zajmuje tylko część karty, na przykład obszar fotografii i logo, a pozostała treść jest czarna.

Projekt musi jednak odpowiadać obszarowi działania panelu. Nie każda drukarka ani aplikacja obsługuje ten materiał w taki sam sposób.

Taśmy monochromatyczne

Taśmy jednokolorowe służą do nanoszenia tekstu, numerów, kodów i prostych grafik. Są stosowane również do personalizacji kart wcześniej zadrukowanych metodą offsetową lub cyfrową.

Dostępne kolory i wydajność zależą od producenta oraz modelu drukarki. Przed zamówieniem należy zweryfikować oznaczenie materiału i zgodność z urządzeniem.

Warstwa ochronna nie jest laminatem

Panel O z taśmy kolorowej tworzy cienką warstwę ochronną, ale nie zapewnia takiej samej odporności jak osobny laminat nanoszony przez moduł laminujący.

Jeżeli karta ma pracować przez wiele lat, być regularnie przeciągana przez czytnik, noszona bez etui albo narażona na intensywne ścieranie, warto rozważyć pełną laminację.

Pasek magnetyczny, chip i karty zbliżeniowe

Druk graficzny i kodowanie elektroniczne są odrębnymi operacjami. Karta może zostać estetycznie zadrukowana, ale bez odpowiedniego modułu i oprogramowania jej pasek, chip lub układ zbliżeniowy nie zostaną zapisane.

Kodowanie paska magnetycznego

Pasek magnetyczny może przechowywać dane na jednej lub kilku ścieżkach. Koder drukarki zapisuje informacje zgodnie z ustawieniami programu i wymaganiami systemu.

Przy wyborze należy sprawdzić między innymi:

• rodzaj paska magnetycznego,
• obsługiwane ścieżki,
• format zapisu danych,
• położenie paska na karcie,
• zgodność kodera z używanym systemem,
• możliwość weryfikacji poprawności zapisu.

Sam fakt, że drukarka może zadrukować kartę z paskiem, nie oznacza, że jest wyposażona w koder magnetyczny.

Karty stykowe

Karta stykowa ma widoczny moduł elektroniczny. Do zapisania danych wymagany jest zgodny czytnik lub koder oraz aplikacja obsługująca konkretną technologię.

Zależnie od rozwiązania drukarka może mieć wbudowany moduł kodujący albo jedynie miejsce umożliwiające instalację odpowiedniego urządzenia.

Karty zbliżeniowe RFID

Karta bezstykowa zawiera chip i antenę ukryte wewnątrz nośnika. Komunikacja odbywa się drogą radiową po zbliżeniu karty do czytnika.

Pojęcie RFID obejmuje wiele różnych standardów i częstotliwości. Nie można więc przyjąć, że dowolny koder zapisze dowolną kartę zbliżeniową.

Karty 125 kHz

Systemy niskiej częstotliwości są stosowane między innymi w starszych i prostszych instalacjach kontroli dostępu. Część kart ma fabrycznie zapisany numer, którego użytkownik nie może swobodnie zmieniać.

Karty 13,56 MHz

W tej grupie znajdują się między innymi różne rozwiązania zgodne z rodziną standardów ISO/IEC 14443. Mogą one obsługiwać pamięć, uwierzytelnianie i mechanizmy bezpieczeństwa, ale szczegóły zależą od użytego chipa oraz konfiguracji systemu.

MIFARE nie oznacza jednego typu karty

Określenie MIFARE obejmuje kilka rodzin układów o różnych możliwościach, pojemnościach i poziomie zabezpieczeń. Przed wyborem kodera trzeba znać dokładny typ kart używanych przez system.

Niezbędne mogą być:

• klucze dostępu,
• struktura pamięci karty,
• format danych wymagany przez aplikację,
• zgodne biblioteki programistyczne,
• uprawnienia do personalizacji systemu,
• integracja z kontrolą dostępu lub rejestracją czasu pracy.

Kodowanie i bezpieczeństwo

Projektując system kart elektronicznych, należy określić, które dane są nadrukowane, które zapisane w układzie, a które przechowywane wyłącznie w centralnej bazie. Nie powinno się umieszczać na karcie większej ilości danych osobowych niż jest to konieczne do realizacji konkretnego procesu.

W przypadku kart dostępu samo skopiowanie numeru identyfikacyjnego może nie zapewniać odpowiedniego poziomu bezpieczeństwa. Dobór technologii powinien uwzględniać wymagania całego systemu, nie tylko możliwości drukarki.

Moduł kodujący jako opcja

Drukarki są często dostępne w wielu wariantach:

• bez kodera,
• z koderem magnetycznym,
• z modułem kart stykowych,
• z koderem bezstykowym,
• z kilkoma modułami równocześnie.

Różne wersje mogą wyglądać identycznie z zewnątrz. Dlatego przy zakupie trzeba posługiwać się pełnym numerem katalogowym i dokładnym opisem konfiguracji.

Laminowanie i zabezpieczanie kart

Laminowanie polega na nałożeniu na zadrukowaną kartę dodatkowej warstwy ochronnej. Może zwiększać odporność na ścieranie, wilgoć, promieniowanie UV i częste użytkowanie. Laminat może również zawierać elementy wizualne utrudniające podrobienie dokumentu.

Kiedy warto zastosować laminację?

• gdy karta ma być używana przez kilka lat,
• gdy jest często wyjmowana z portfela lub czytnika,
• przy identyfikatorach pracujących w trudnych warunkach,
• przy kartach wymagających dodatkowego zabezpieczenia,
• gdy nadruk ma być chroniony przed intensywnym ścieraniem,
• przy legitymacjach, uprawnieniach i kartach o podwyższonym znaczeniu.

Laminat pełny i częściowy

Laminat może pokrywać całą powierzchnię albo pozostawiać wycięcie w określonym miejscu, na przykład nad chipem stykowym, paskiem do podpisu lub innym elementem.

Układ wycięcia musi odpowiadać rzeczywistemu położeniu elementu na karcie. Nieprawidłowo dobrany laminat może częściowo przykryć chip albo zostać nałożony w niewłaściwym miejscu.

Laminaty holograficzne

Laminat może mieć widoczny wzór, element holograficzny lub grafikę zabezpieczającą. Nie zastępuje to pełnego systemu zabezpieczeń dokumentu, ale może utrudnić prostą podmianę fotografii lub wykonanie nieautoryzowanej kopii.

Moduł laminujący

Laminator może być:

• zintegrowany z drukarką,
• dołączony jako moduł fabryczny,
• dostępny jako osobne urządzenie,
• niemożliwy do późniejszego zamontowania w danym modelu.

Przed zakupem należy sprawdzić sposób transportu karty pomiędzy drukarką i laminatorem, liczbę obsługiwanych kaset, możliwość laminowania jednej lub dwóch stron oraz zgodność z kartami elektronicznymi.

Wpływ laminacji na koszt i czas

Laminacja zwiększa koszt pojedynczej karty i wydłuża proces personalizacji. Może jednak ograniczyć konieczność wcześniejszej wymiany zużytych identyfikatorów.

Przy kalkulacji należy uwzględnić:

• cenę laminatu,
• wydajność rolki,
• zadruk jednej lub dwóch stron,
• zużycie materiału podczas testów i czyszczenia,
• przewidywaną trwałość karty,
• koszt wymiany niezabezpieczonych kart.

Jak wybrać drukarkę kart plastikowych?

Zakup drukarki kart powinien wynikać z rzeczywistych potrzeb organizacji, a nie wyłącznie z ceny urządzenia. W praktyce znacznie większy wpływ na koszt całego rozwiązania mają materiały eksploatacyjne, liczba drukowanych kart, sposób personalizacji oraz wymagania dotyczące bezpieczeństwa.

Przed wyborem warto odpowiedzieć sobie na kilka podstawowych pytań.

1. Ile kart będzie drukowanych?
   Czy urządzenie będzie wykorzystywane kilka razy w miesiącu, kilkaset razy w tygodniu czy codziennie przez wiele godzin? Wydajność mechanizmu, pojemność podajników i trwałość konstrukcji powinny odpowiadać rzeczywistemu obciążeniu.
2. Czy potrzebny jest druk dwustronny?
   Jeżeli na odwrocie mają znaleźć się regulaminy, podpis, kody kreskowe lub informacje kontaktowe, automatyczny moduł odwracania kart znacząco przyspiesza pracę.
3. Czy karty będą posiadały elektronikę?
   Jeżeli karta ma współpracować z kontrolą dostępu, rejestracją czasu pracy lub systemem płatności, należy określić rodzaj technologii oraz wymagany moduł kodujący.
4. Jak długo karta będzie używana?
   Karta jednodniowa dla uczestnika konferencji ma zupełnie inne wymagania niż identyfikator pracownika używany przez kilka lat.
5. Czy potrzebna będzie laminacja?
   Laminat zwiększa trwałość, ale podnosi koszt każdej karty.
6. Czy urządzenie będzie pracowało sieciowo?
   W wielu firmach drukarka stoi w recepcji lub dziale HR, ale korzysta z niej kilka stanowisk.
7. Kto będzie obsługiwał urządzenie?
   Przy częstej zmianie operatorów warto wybierać modele łatwe w obsłudze i konserwacji.
8. Czy planowana jest rozbudowa?
   Niektóre drukarki pozwalają później dołożyć moduł dwustronny, Ethernet, laminator lub koder, a inne nie.

---

Na co zwrócić uwagę przed zakupem?

1. Koszt pojedynczej karty

Cena samej drukarki jest tylko częścią inwestycji.
Znacznie ważniejsze są:

• cena taśmy,
• wydajność taśmy,
• koszt kart PVC,
• koszt laminatu,
• częstotliwość czyszczenia,
• koszt głowicy drukującej,
• dostępność części zamiennych.

Przy dużych nakładach różnica kilku groszy na jednej karcie może w ciągu kilku lat oznaczać bardzo duże oszczędności.

---

2. Łatwość wymiany materiałów

Dobra drukarka pozwala wymienić:

• taśmę,
• rolkę czyszczącą,
• kasetę laminującą,
• karty

w ciągu kilkudziesięciu sekund, bez używania narzędzi.

Jeżeli urządzenie będzie używane przez recepcję lub dział HR, prostota obsługi ma bardzo duże znaczenie.

---

3. Dostępność materiałów eksploatacyjnych

Przed zakupem warto sprawdzić:

• czy taśmy są stale dostępne,
• czy producent nadal rozwija dany model,
• czy można kupić zamienniki,
• jak długo producent deklaruje dostępność materiałów.

---

4. Serwis

Każde urządzenie mechaniczne wcześniej czy później będzie wymagało konserwacji lub naprawy.
Dlatego przed zakupem warto upewnić się, że:

• dostępny jest autoryzowany serwis,
• można kupić głowice,
• dostępne są rolki transportowe,
• dostępne są paski napędowe,
• można wykonać przegląd okresowy.

---

Zastosowania drukarek kart

Firmy

Najczęściej drukowane są:

• identyfikatory pracowników,
• przepustki,
• karty parkingowe,
• karty gościa,
• karty kontroli dostępu.

---

Szkoły i uczelnie

Drukarki kart wykorzystywane są do wykonywania:

• legitymacji,
• kart bibliotecznych,
• identyfikatorów uczniów,
• identyfikatorów nauczycieli.

---

Hotele

Najczęściej wykorzystywane są:

• karty pokojowe,
• karty personelu,
• karty VIP.

Przy systemach hotelowych należy upewnić się, że drukarka współpracuje z technologią kart stosowaną przez producenta zamków.

---

Kluby fitness

• karnety,
• karty członkowskie,
• karty dostępu.

---

Baseny i aquaparki

Tutaj szczególnie ważna jest odporność kart na wilgoć i częste użytkowanie.

---

Produkcja

Drukarki kart wykorzystywane są do:

• identyfikacji pracowników,
• kart uprawnień,
• kart dostępu do stref,
• kart operatorów maszyn.

---

Interfejsy komunikacyjne

Przed zakupem warto sprawdzić jakie interfejsy posiada urządzenie.

USB

Najczęściej wykorzystywany sposób podłączenia.

Ethernet

Pozwala udostępnić drukarkę kilku stanowiskom.

Wi-Fi

Spotykane w wybranych modelach.

Przed zakupem należy sprawdzić czy konkretna konfiguracja posiada moduł Wi-Fi.

---

Oprogramowanie do projektowania kart

Sama drukarka nie tworzy projektu identyfikatora.

Potrzebne jest odpowiednie oprogramowanie.

Najczęściej umożliwia ono:

• projektowanie kart,
• dodawanie zdjęć,
• import danych z Excela,
• połączenie z bazą danych,
• automatyczne numerowanie,
• generowanie kodów kreskowych,
• generowanie kodów QR,
• wydruk seryjny.

Przed zakupem należy sprawdzić licencję programu oraz możliwość jego integracji z używanym systemem.

---

Przykładowe modele drukarek kart dostępnych w SystemyID

Zebra ZC100

Model przeznaczony do niewielkich i średnich ilości wydruków.

Bardzo prosty w obsłudze.

Dobrze sprawdza się przy identyfikatorach pracowniczych, kartach gościa oraz kartach członkowskich.

Zebra ZC300

Rozbudowana wersja umożliwiająca większą elastyczność konfiguracji.

Może być wyposażona w moduły kodujące oraz dodatkowe interfejsy komunikacyjne.

Evolis Primacy 2

Jedna z najpopularniejszych profesjonalnych drukarek kart.

Przeznaczona do intensywnej personalizacji identyfikatorów, kart lojalnościowych oraz kart dostępu.

Magicard 300

Urządzenie wykorzystywane między innymi przy produkcji identyfikatorów firmowych oraz kart członkowskich.

Producent oferuje również rozwiązania zwiększające bezpieczeństwo wydruków.

Najczęstsze problemy z drukarkami kart plastikowych

Problemy z jakością kart nie zawsze oznaczają awarię drukarki. Częstą przyczyną są zabrudzone karty, kurz znajdujący się wewnątrz urządzenia, niewłaściwy materiał eksploatacyjny, nieprawidłowe ustawienia sterownika albo projekt niedostosowany do technologii druku.

Przed rozpoczęciem diagnostyki warto ustalić, czy problem:

• występuje na każdej karcie,
• pojawia się tylko przy jednym projekcie,
• dotyczy wyłącznie druku kolorowego lub monochromatycznego,
• wystąpił po wymianie taśmy, kart albo komputera,
• pojawia się w określonym miejscu na każdej karcie,
• dotyczy jednej czy obu stron,
• występuje również podczas wydruku testowego z poziomu sterownika.

1. Na karcie pojawiają się białe poziome lub pionowe linie

Jeżeli cienka, niezadrukowana linia występuje w tym samym miejscu na kolejnych kartach, przyczyną może być zabrudzenie głowicy albo uszkodzenie jednego lub kilku elementów grzejnych. Najpierw należy przeprowadzić czyszczenie zgodne z instrukcją producenta.

Jeśli po dokładnym wyczyszczeniu linia nadal występuje zawsze w tym samym miejscu, potrzebna może być diagnostyka głowicy. Nie należy czyścić jej ostrym narzędziem ani mocno pocierać powierzchni.

2. Na wydruku występują jasne plamy lub niezadrukowane punkty

Najczęściej oznacza to kurz lub zabrudzenie znajdujące się na powierzchni karty, taśmie albo głowicy. Nawet niewielki pył może uniemożliwić prawidłowe przeniesienie barwnika.

Należy:

• użyć nowych, czystych kart,
• nie dotykać powierzchni karty palcami,
• sprawdzić stan rolki czyszczącej,
• wykonać czyszczenie toru transportu,
• przechowywać karty w zamkniętym opakowaniu.

3. Kolory są zbyt blade

Przyczyną mogą być ustawienia intensywności, nieprawidłowy profil kolorystyczny, zabrudzona głowica, niewłaściwa karta albo zużyta taśma. Należy wykonać wydruk testowy i porównać go z innym projektem.

Nie należy od razu ustawiać maksymalnej intensywności. Zbyt wysoka temperatura może powodować inne problemy, w tym marszczenie taśmy, przywieranie materiału lub skrócenie żywotności głowicy.

4. Kolory są zbyt ciemne albo przejścia tonalne są nieprawidłowe

Problem może wynikać z nadmiernej intensywności druku, ustawień sterownika, sposobu przygotowania grafiki albo automatycznej korekcji obrazu w programie. Warto sprawdzić, czy ten sam projekt jest drukowany inaczej z innej aplikacji.

Przy projektach zawierających fotografie należy również ocenić jasność i kontrast pliku źródłowego. Obraz przygotowany na bardzo jasnym monitorze może po wydrukowaniu wydawać się zbyt ciemny.

5. Czarny tekst jest rozmyty lub ma kolorowe obwódki

Drobny tekst i kody powinny być drukowane panelem czarnym K, a nie jako mieszanka kolorów Y, M i C. W programie lub sterowniku należy sprawdzić ustawienia odpowiedzialne za wykrywanie czarnych elementów.

Warto stosować rzeczywistą czerń, a nie bardzo ciemny odcień szarości. Element wyglądający na czarny na ekranie może zostać potraktowany przez drukarkę jako grafika kolorowa.

6. Kod kreskowy nie jest odczytywany

Należy sprawdzić:

• czy kod został wydrukowany panelem K,
• czy zachowano właściwe proporcje symbolu,
• czy wokół kodu znajduje się odpowiednia pusta strefa,
• czy kreski nie zostały zniekształcone przez skalowanie,
• czy kod nie jest zbyt mały,
• czy kontrast pomiędzy kodem a tłem jest wystarczający,
• czy czytnik obsługuje daną symbolikę.

Po przygotowaniu projektu należy przetestować kartę za pomocą urządzenia, które będzie używane w docelowym systemie.

7. Kod QR jest nieczytelny

Kod QR może być zbyt mały w stosunku do ilości zapisanych danych. Należy ograniczyć długość treści, zwiększyć symbol albo zastosować odpowiedni poziom korekcji błędów.

Nie należy umieszczać kodu na wzorzystym tle ani naruszać jego pustego obszaru. Laminat, refleksy świetlne i silnie błyszcząca powierzchnia mogą również utrudniać odczyt.

8. Obraz jest przesunięty względem krawędzi

Niewielka tolerancja położenia jest naturalna, ale duże przesunięcie może wynikać z ustawień pozycji druku, kalibracji transportu albo niewłaściwego formatu dokumentu.

Należy sprawdzić:

• format strony w programie,
• orientację projektu,
• ustawienie marginesów,
• wybrany model drukarki w sterowniku,
• parametry położenia obrazu,
• czy karta ma prawidłowy wymiar i grubość.

9. Projekt jest przycięty przy krawędzi

Ważne elementy zostały umieszczone zbyt blisko brzegu albo projekt nie uwzględnia tolerancji mechanizmu. Logo, tekst, fotografia i kody powinny znajdować się w bezpiecznym obszarze.

Tło może wychodzić poza obszar końcowy, ale kluczowe dane nie powinny stykać się z krawędzią karty.

10. Drukarka DTC pozostawia biały margines

Bardzo wąski margines jest typową cechą bezpośredniego druku na karcie. Nie oznacza awarii. Jeśli projekt wymaga pełnego pokrycia powierzchni aż do krawędzi, właściwsza może być technologia retransferowa.

Nie należy próbować usuwać marginesu przez nadmierne zwiększanie wymiarów i przesuwanie projektu, ponieważ może to powodować niestabilny rezultat oraz zanieczyszczanie wnętrza urządzenia.

11. Na karcie występują smugi lub kolorowe pasy

Przyczyną może być zabrudzenie, nieprawidłowy docisk, problem z transportem taśmy, uszkodzenie materiału albo niewłaściwa temperatura. Należy sprawdzić, czy taśma porusza się równo i czy nie jest pomarszczona.

Jeżeli pasy pojawiają się w identycznym miejscu i nie znikają po czyszczeniu oraz wymianie taśmy, wskazana jest diagnostyka mechanizmu drukującego.

12. Taśma barwiąca pęka

Możliwe przyczyny obejmują:

• zbyt wysoką intensywność druku,
• nieprawidłowe założenie taśmy,
• zablokowany lub nierówny transport,
• zabrudzenia rolek,
• uszkodzoną kasetę,
• stosowanie niezgodnego materiału,
• przyklejenie taśmy do karty.

Przerwanej taśmy nie należy naprawiać w sposób powodujący przechodzenie grubej warstwy kleju pod głowicą. Należy stosować procedurę przewidzianą przez producenta albo wymienić materiał.

13. Taśma marszczy się

Marszczenie może być związane z nierównym napięciem, niewłaściwym prowadzeniem materiału, zabrudzeniem rolek, ustawieniami temperatury albo problemem mechanicznym.

Jeżeli nowa, prawidłowo założona taśma marszczy się przy każdym wydruku, urządzenie powinno zostać sprawdzone przez serwis.

14. Drukarka nie rozpoznaje nowej taśmy

Należy potwierdzić zgodność oznaczenia materiału z modelem drukarki. Taśma przeznaczona do podobnego urządzenia może mieć inny chip, długość, układ paneli albo konstrukcję kasety.

Warto również:

• wyjąć i ponownie poprawnie zamontować kasetę,
• sprawdzić blokady transportowe,
• uruchomić ponownie drukarkę,
• sprawdzić stan styków i czujników,
• zweryfikować komunikat w sterowniku lub panelu urządzenia.

15. Drukarka pobiera dwie karty jednocześnie

Karty mogą być sklejone na skutek ładunków elektrostatycznych, wilgoci, niewłaściwego przechowywania albo zabrudzenia. Przed włożeniem do podajnika można delikatnie rozdzielić stos zgodnie z zaleceniami producenta, unikając dotykania powierzchni przeznaczonej do druku.

Należy również sprawdzić ustawienie grubości kart, stan rolek pobierających i użycie nośników mieszczących się w dopuszczalnym zakresie.

16. Drukarka nie pobiera karty

Możliwe przyczyny:

• pusty lub nieprawidłowo zamknięty podajnik,
• zablokowane karty,
• niewłaściwa grubość nośnika,
• zabrudzone rolki pobierające,
• wygięte karty,
• nieprawidłowe ustawienie podajnika,
• zużyty element transportowy.

Nie należy wciskać karty siłą do mechanizmu.

17. Karta zakleszczyła się wewnątrz drukarki

Należy przerwać drukowanie i postępować według procedury usuwania zacięcia dla konkretnego modelu. Nie wolno używać śrubokręta, noża ani innego ostrego przedmiotu mogącego uszkodzić głowicę, czujniki lub rolki.

Po usunięciu karty warto sprawdzić:

• czy karta nie jest wygięta,
• czy jej grubość jest prawidłowa,
• czy wewnątrz nie pozostał fragment materiału,
• czy rolki obracają się swobodnie,
• czy problem nie powtarza się na kolejnych kartach.

18. Druk dwustronny jest odwrócony

Należy zmienić ustawienie orientacji lub sposobu obracania karty w sterowniku albo programie. Problem przypomina niewłaściwe ustawienie oprawy przy dwustronnym druku dokumentów.

Przed wydrukowaniem całej partii należy przygotować jedną kartę testową oznaczoną wyraźnie jako przód i tył.

19. Przód i tył karty są względem siebie przesunięte

Każda strona może wymagać osobnej korekty położenia. Należy sprawdzić parametry obrazu dla przodu i tyłu oraz stan mechanizmu odwracającego.

Ważne elementy projektu nie powinny być rozmieszczane tak, aby wymagały idealnego zgrania z dokładnością niewykonalną dla seryjnego transportu kart.

20. Drukarka nie wykonuje automatycznie drugiej strony

Możliwe, że wybrany model jest jednostronny, sterownik ma wyłączony tryb duplex albo program wysyła tylko projekt pierwszej strony.

Należy potwierdzić:

• pełny wariant urządzenia,
• obecność modułu dwustronnego,
• ustawienia sterownika,
• konfigurację projektu,
• wybór właściwej drukarki w aplikacji.

21. Karta z chipem ma słabszy nadruk w określonym miejscu

Element elektroniczny znajdujący się pod powierzchnią może powodować niewielką nierówność. W druku bezpośrednim wpływa to na kontakt głowicy z kartą.

Przy wymagającym, pełnym projekcie karty elektronicznej lepszym rozwiązaniem może być retransfer. Zawsze należy wykonać próbę na dokładnym typie karty, który będzie używany produkcyjnie.

22. Kodowanie paska magnetycznego nie działa

Należy sprawdzić:

• czy drukarka ma koder magnetyczny,
• czy karta została włożona prawidłową stroną,
• czy pasek ma wymagany typ,
• czy ustawiono prawidłową ścieżkę i format danych,
• czy program obsługuje koder,
• czy zapis można zweryfikować na niezależnym czytniku.

23. Karta zbliżeniowa drukuje się, ale nie działa w systemie

Nadruk graficzny nie programuje układu RFID. Karta może być poprawnie wydrukowana, ale wymagać zapisania, rejestracji albo przypisania jej numeru w systemie kontroli dostępu.

Należy ustalić:

• dokładny standard karty,
• czy karta ma fabryczny identyfikator,
• czy potrzebne jest kodowanie pamięci,
• jakie klucze i uprawnienia są wymagane,
• czy koder jest zgodny z kartą,
• jak karta jest rejestrowana w systemie.

24. Laminat odkleja się od karty

Przyczyną może być niezgodny materiał karty, zabrudzenie powierzchni, niewłaściwa temperatura, wilgoć, zużyty materiał albo problem z dociskiem.

Należy używać kart i laminatów dopuszczonych do pracy z konkretnym urządzeniem oraz przechowywać je zgodnie z wymaganiami producenta.

25. Laminat przesłania chip lub ważny element

Wybrano nieprawidłowy układ wycięcia albo kartę umieszczono w niewłaściwej orientacji. Laminaty z wycięciem muszą być dopasowane do rzeczywistego położenia chipa, paska do podpisu lub innego elementu.

26. Drukarka nie jest widoczna w sieci

Należy sprawdzić:

• przewód i port sieciowy,
• adres IP drukarki,
• konfigurację DHCP,
• czy komputer i drukarka znajdują się w odpowiednich sieciach,
• zapory i reguły bezpieczeństwa,
• port wykorzystywany przez sterownik,
• czy urządzenie odpowiada z innego stanowiska.

27. Komputer widzi drukarkę, ale zadania nie są wykonywane

Warto sprawdzić kolejkę wydruku, stan urządzenia, wybrany port, zgodność sterownika oraz komunikaty drukarki. Stare zadanie zatrzymane w kolejce może blokować kolejne karty.

Nie należy wielokrotnie wysyłać tego samego projektu bez usunięcia przyczyny, ponieważ po przywróceniu komunikacji drukarka może rozpocząć wykonanie wszystkich oczekujących zadań.

28. Po aktualizacji systemu drukarka przestała działać

Aktualizacja systemu operacyjnego może zmienić obsługę sterownika, portów i uprawnień. Należy pobrać aktualny sterownik właściwy dla modelu oraz wersji systemu.

Przed zmianą oprogramowania na stanowisku produkcyjnym warto zapisać obecną konfigurację i przetestować aktualizację na jednym komputerze.

Konserwacja i czyszczenie drukarki kart

Regularne czyszczenie ogranicza liczbę wadliwych kart, zabezpiecza głowicę i poprawia niezawodność transportu. Kurz i drobne zanieczyszczenia są szczególnie niebezpieczne, ponieważ karta przechodzi bezpośrednio pod głowicą drukującą.

Kiedy czyścić urządzenie?

Należy stosować harmonogram określony przez producenta. Drukarka może również sama wyświetlać komunikat o wymaganym czyszczeniu.

Czyszczenie jest szczególnie wskazane:

• przy wymianie określonej liczby taśm,
• po pojawieniu się plam lub pyłu na kartach,
• gdy rolki zaczynają mieć problem z pobieraniem nośnika,
• po dłuższym okresie nieużywania,
• po pracy w zapylonym pomieszczeniu,
• przed przygotowaniem ważnej, dużej partii kart.

Czyszczenie toru kart

Do czyszczenia toru transportowego stosuje się przeznaczone do danego urządzenia karty lub zestawy czyszczące. Karta przechodzi przez mechanizm i usuwa część zabrudzeń z rolek oraz prowadnic.

Nie należy zastępować jej przypadkowymi materiałami nasączonymi nieznanym środkiem.

Czyszczenie głowicy

Głowica jest precyzyjnym i kosztownym elementem. Należy używać środków oraz aplikatorów dopuszczonych przez producenta.

Podczas czyszczenia głowicy:

• wyłącz urządzenie zgodnie z instrukcją,
• poczekaj, aż element ostygnie,
• nie dotykaj powierzchni palcami,
• nie używaj metalowych narzędzi,
• nie wywieraj silnego nacisku,
• prowadź aplikator w zalecanym kierunku,
• poczekaj na całkowite odparowanie środka.

Rolki czyszczące

W wielu drukarkach rolka czyszcząca usuwa pył z karty przed jej zadrukowaniem. Zużyta, zabrudzona lub wyschnięta rolka przestaje skutecznie spełniać swoją funkcję.

Przy każdej wymianie taśmy należy sprawdzić, czy nowa rolka czyszcząca znajduje się w zestawie i czy została prawidłowo zamontowana.

Przechowywanie kart

Karty powinny pozostać w zamkniętym opakowaniu do chwili użycia. Nie należy dotykać powierzchni przeznaczonej do druku, ponieważ tłuszcz i wilgoć z dłoni mogą pozostawić widoczne ślady.

Kart nie należy:

• kłaść bezpośrednio na zakurzonym biurku,
• przechowywać przy grzejniku,
• wystawiać na słońce,
• mieszać z nośnikami o innej grubości,
• wkładać do podajnika, jeżeli są wygięte lub zabrudzone.

Przechowywanie taśm i folii

Materiały eksploatacyjne należy przechowywać w oryginalnych opakowaniach i odpowiednich warunkach temperatury oraz wilgotności. Zbyt wysoka temperatura może wpłynąć na warstwy barwiące i klejące.

Jak chronić głowicę drukującą?

Głowica może ulec uszkodzeniu na skutek zabrudzenia, zarysowania, użycia niewłaściwych kart albo zbyt wysokiej energii druku.

Aby ograniczyć ryzyko uszkodzenia:

• używaj czystych kart dobrej jakości,
• nie dotykaj powierzchni głowicy,
• regularnie wymieniaj rolki czyszczące,
• nie używaj kart z ostrymi krawędziami,
• nie wkładaj kart z naklejonymi elementami, jeśli producent tego nie dopuszcza,
• nie zwiększaj bez potrzeby intensywności druku,
• wykonuj czyszczenie zgodnie z instrukcją,
• nie usuwaj zacięcia ostrym narzędziem.

Najczęściej zadawane pytania

Czy drukarka kart wykorzystuje atrament?

Typowe drukarki kart wykorzystują specjalne taśmy barwiące, a nie klasyczne wkłady atramentowe. Dokładny materiał zależy od technologii i modelu urządzenia.

Czy zwykła drukarka może drukować na karcie PVC?

Standardowa drukarka biurowa nie jest przeznaczona do transportowania sztywnych kart PVC. Do bezpiecznego zadruku potrzebna jest drukarka kart albo inna technologia wyraźnie przystosowana do danego materiału.

Czy każda drukarka kart drukuje w kolorze?

Wiele modeli może używać taśm kolorowych i monochromatycznych, ale istnieją również urządzenia albo konfiguracje przeznaczone głównie do określonego rodzaju personalizacji. Należy sprawdzić specyfikację konkretnego modelu.

Czy drukarka kolorowa może drukować tylko na czarno?

Zwykle tak, po zastosowaniu odpowiedniej monochromatycznej taśmy zgodnej z urządzeniem. Jest to bardziej ekonomiczne niż wykorzystywanie pełnej taśmy kolorowej do samego tekstu.

Czym różni się drukarka jednostronna od dwustronnej?

Model jednostronny automatycznie drukuje jedną powierzchnię. Model dwustronny odwraca kartę wewnątrz i wykonuje obie strony bez ręcznego przekładania.

Czy można ręcznie wydrukować drugą stronę w drukarce jednostronnej?

W wielu modelach jest to możliwe poprzez ponowne włożenie karty, ale przy większych partiach jest wolne i zwiększa ryzyko niewłaściwej orientacji.

Czy drukarka DTC drukuje do samej krawędzi?

Zwykle pozostawia bardzo wąski margines technologiczny. Pełne pokrycie powierzchni jest charakterystyczne przede wszystkim dla technologii retransferowej.

Czym różni się retransfer od druku bezpośredniego?

W DTC obraz jest nanoszony bezpośrednio na kartę. W retransferze najpierw powstaje na folii pośredniej, która następnie jest przenoszona na powierzchnię karty.

Czy retransfer zawsze daje lepszy wynik?

Zapewnia bardzo dobrą jakość i pełne pokrycie, ale jest droższy. Przy typowych identyfikatorach standardowy model DTC może być w pełni wystarczający.

Co oznacza YMCKO?

Jest to układ paneli żółtego, magenta, cyjan, czarnego i przezroczystej warstwy ochronnej.

Ile kart można wydrukować z jednej taśmy?

Zależy to od konkretnej taśmy i drukarki. Wydajność nominalna jest podawana przez producenta materiału. Trzeba uwzględnić również testy, czyszczenie i nieudane wydruki.

Czy taśma z podobnej drukarki będzie pasowała?

Nie należy tego zakładać. Materiał musi być zgodny z konkretnym modelem lub rodziną urządzeń.

Czy można drukować na przezroczystych kartach?

Tylko jeśli dany materiał jest obsługiwany przez urządzenie i technologię druku. Efekt kolorystyczny będzie inny niż na białej karcie, ponieważ część obrazu może przepuszczać światło.

Czy można drukować na kartach zbliżeniowych?

Tak, jeżeli karta ma powierzchnię i parametry zgodne z drukarką. Przy nierówności spowodowanej anteną lub chipem korzystniejszy może być retransfer.

Czy wydruk automatycznie programuje kartę RFID?

Nie. Kodowanie wymaga odpowiedniego modułu, programu i zgodności ze standardem karty.

Czy każda drukarka może kodować MIFARE?

Nie. Potrzebny jest właściwy koder, oprogramowanie oraz znajomość dokładnego typu układu i sposobu zabezpieczenia pamięci.

Czy można dodać koder później?

Zależy od konstrukcji urządzenia. W niektórych modelach moduł można dołożyć, w innych musi być zamówiony fabrycznie.

Czy można dodać moduł dwustronny po zakupie?

Możliwość rozbudowy zależy od modelu. Należy to potwierdzić przed zakupem.

Czy drukarka kart współpracuje z Excelem?

Odpowiednie oprogramowanie może importować dane z arkusza i wykorzystywać je do seryjnej personalizacji. Sama obsługa pliku zależy od użytej aplikacji.

Czy drukarka jest dostarczana z programem?

Zakres zestawu zależy od producenta, modelu i oferty. Podstawowe oprogramowanie może być dołączone, ale zaawansowane funkcje baz danych i kodowania mogą wymagać osobnej licencji.

Czy można drukować zdjęcia pracowników bezpośrednio z bazy danych?

Tak, jeżeli program do projektowania kart potrafi łączyć rekordy z fotografiami i współpracować z używanym źródłem danych.

Czy karta może zawierać kod QR?

Tak. Kod powinien mieć odpowiednią wielkość, kontrast i pusty obszar. Po wydruku należy przetestować go docelowym czytnikiem.

Czy identyfikatory trzeba laminować?

Nie zawsze. Laminacja jest szczególnie przydatna przy wieloletnim i intensywnym użytkowaniu albo gdy wymagane jest dodatkowe zabezpieczenie.

Jak długo utrzymuje się nadruk?

Zależy od technologii, materiału, warstwy ochronnej, sposobu noszenia i warunków. Karta noszona luzem z kluczami zużyje się szybciej niż przechowywana w etui.

Czy karta może być używana na zewnątrz?

Tak, ale trzeba dobrać odpowiedni materiał, technologię, ochronę i sposób przechowywania. Promieniowanie UV, temperatura i wilgoć mogą wpływać na trwałość.

Jak często należy czyścić drukarkę?

Zgodnie z harmonogramem producenta i komunikatami urządzenia. Częstotliwość zależy również od liczby kart i czystości pomieszczenia.

Czy można czyścić głowicę zwykłą chusteczką?

Nie jest to zalecane. Należy używać materiałów i środków przeznaczonych do głowicy konkretnej drukarki.

Dlaczego nie należy dotykać kart palcami?

Tłuszcz i wilgoć mogą powodować plamy, nierówny transfer i słabsze przyleganie nadruku.

Czy drukarka wymaga serwisu okresowego?

Regularne czyszczenie jest podstawą. Przy intensywnej eksploatacji uzasadniona może być kontrola rolek, czujników, transportu i głowicy, szczególnie przed dużą produkcją kart.

Jaką drukarkę wybrać do identyfikatorów pracowniczych?

Przy niewielkiej i średniej liczbie standardowych identyfikatorów zwykle wystarczy urządzenie DTC. Warto rozważyć duplex, jeśli na odwrocie mają znaleźć się regulaminy, kody lub dane firmy.

Jaką drukarkę wybrać do kart dostępu?

Należy ustalić standard kart używany przez system kontroli dostępu, potrzebę kodowania, rodzaj nadruku i oczekiwaną trwałość. Sama marka drukarki nie przesądza o kompatybilności.

Jaką drukarkę wybrać do kart wysokiej jakości?

Jeżeli wymagane są fotografie wysokiej jakości, pełne pokrycie i zadruk kart elektronicznych, warto rozważyć retransfer.

Czy przed zakupem można wykonać próbny wydruk?

Przy nietypowych kartach, kodowaniu albo wymagającym projekcie próbny wydruk jest bardzo wskazany. Powinien zostać wykonany na dokładnie takim materiale, jaki ma być używany docelowo.

Potrzebujesz pomocy przy wyborze drukarki kart?

Dobór urządzenia powinien uwzględniać liczbę kart, technologię druku, zadruk jednej lub dwóch stron, wymagane kodery, rodzaj nośnika, trwałość oraz sposób pracy operatorów.

Przed wyborem konfiguracji warto przygotować:

• przykładowy projekt karty,
• informację o przewidywanym nakładzie,
• rodzaj i grubość kart,
• standard kart elektronicznych,
• wymagania dotyczące druku dwustronnego,
• oczekiwany czas użytkowania karty,
• informację o potrzebie laminacji,
• system operacyjny komputerów,
• sposób importowania danych.